“Wanneer organiseren jullie dit weer?”Woudklank blikt terug op een dag waarop Noordenveld samen zong
De gangen van Op de Helte vullen zich al vroeg met samenzang. Achter een deur zingt een koor de laatste noten nog even door. Even verderop ontmoeten bekenden elkaar met een kop koffie. In de zaal stroomt het publiek langzaam binnen. De sfeer is ontspannen, verwachtingsvol en vooral feestelijk. Op 18 april kwam alles samen tijdens het korenfestival van Gemengd Koor Woudklank. Aan het einde van de dag klinkt steeds opnieuw dezelfde vraag: “Wanneer organiseren jullie dit weer?” Voor de organisatie is dat misschien wel het mooiste compliment dat het had kunnen krijgen. En het antwoord verraste veel bezoekers en leden van andere koren uit Noordenveld. “Wij niet,” zeiden de bestuursleden lachend. Maar een ander koor mag het organisatiestokje gerust overnemen. Ons draaiboek ligt klaar. We hopen juist dat dit geen festival van Woudklank blijft, maar een traditie wordt van en voor alle koren in Noordenveld.” Dat zegt misschien wel alles over de insteek waarmee het festival werd georganiseerd. Niet om zelf in de schijnwerpers te staan, maar om koren met elkaar te verbinden, elkaar te inspireren en samen de rijkdom van de koorcultuur in Noordenveld te laten zien.
In het kader van het honderdjarig bestaan organiseerde het koor, als onderdeel van het project Noordenveld culturele gemeente van Drenthe 2026, een korenfestival waarbij acht koren uit Roden, Norg, Peize, Veenhuizen en Nieuw Roden samen het podium deelden. Van popkoor tot shantykoor, van volkszang tot semi-klassiek: de diversiteit van de Noordenveldse koorwereld was volop zichtbaar. Burgemeester Klaas Smid opende het festival officieel. Dankzij bijdragen van onder andere de gemeente Noordenveld, het cultuurfonds en Rabobank Buurtsupport was het festival gratis toegankelijk voor iedereen. De zaal zat de hele dag vrijwel vol.
Een jaar voorbereiding
Wie alleen de optredens zag, zag niet hoeveel werk eraan voorafging. “Vanaf september 2024 zijn we ermee bezig geweest,” vertelt het bestuur. “En dat was niet alleen het korenfestival. We organiseerden meerdere activiteiten vanwege ons honderdjarig bestaan en ondertussen werkten we toe naar ons jubileumconcert op 10 oktober. Het gaf ontzettend veel energie, maar het kostte ook veel energie.” Voordat definitief werd besloten om het korenfestival te organiseren moest eerst duidelijk zijn of de financiën rond zouden komen. “We hebben tegen elkaar gezegd: als we het financieel niet rond krijgen, dan gaat het niet door. We wilden geen onverantwoorde risico’s nemen.” Toen juli 2025 de financiering eenmaal geregeld was, konden de deelnemende koren hun voorbereidingen definitief starten.
Samen zingen
Het mooiste moment van de dag? Daar hoeven de bestuursleden niet lang over na te denken.
Aan het einde van zowel het ochtend- als middagprogramma stonden alle deelnemende koren gezamenlijk op het podium. Onder leiding van dirigente Viola Land klonk Thank You For The Music van ABBA. Misschien symboliseerde juist dat moment waar het festival werkelijk om draaide. Niet ieder koor afzonderlijk, maar alle stemmen samen.
“Zingen verbindt en verblijdt,” zeggen de bestuursleden. “Dat zag je de hele dag terug.”
Dat was ook zichtbaar buiten het podium. Koren moedigden elkaar aan, bezoekers bleven de hele dag luisteren en zelfs op de gangen werd volop ingezongen. Ook een koor met mensen met een beperking maakte indruk en liet zien dat muziek werkelijk voor iedereen is.
Geen concurrentie, maar eigen identiteit
Op de vraag of er een gevoel van concurrentie heerst onder koren: hoewel Noordenveld veel koren kent, ervaren de verenigingen nauwelijks concurrentie. “Het hangt vooral af van welk genre je aanspreekt. De één kiest voor een popkoor, een ander voor een shantykoor en weer iemand anders voelt zich thuis bij ons semi-klassieke repertoire. Ieder koor heeft zijn eigen publiek.”
Dat betekent ook dat er verschillende verwachtingen zijn. “Bij ons moet je echt wel studeren. Onze dirigent werkt op niveau en verwacht dat we thuis oefenen. Alleen op donderdagavond verschijnen is niet genoeg.” Nieuwe leden mogen daarom eerst rustig kennismaken.
“Mensen kunnen drie repetities vrijblijvend meedoen. Soms merken ze dat het repertoire toch niet helemaal bij hen past. Dat is prima.” Wie blijft, blijft vaak ook lang.
“Veel van onze leden zingen hier al twintig of vijfentwintig jaar. Er zijn zelfs al leden die meer dan 30 jaar lid zijn.”
De zoektocht naar een nieuwe generatie
Toch deelt Woudklank dezelfde uitdaging als veel andere verenigingen.”Jongere generaties hebben drukke agenda’s. Werk, kinderen, sport, noem maar op. Dan is een wekelijkse repetitie niet vanzelfsprekend. En daarbij is het vaak fijner als je al iemand kent. “Na de coronaperiode kreeg het koor onverwacht een impuls toen een koor uit Leek ophield te bestaan. Een aantal leden maakte de overstap naar Woudklank.
“Vier jaar geleden vroegen we ons nog serieus af of we ons honderdjarig bestaan wel zouden halen. Dankzij die nieuwe leden is het koor weer gegroeid.” Volgens het bestuur kiezen veel mensen tegenwoordig liever voor tijdelijke projecten. “Je ziet steeds meer projectkoren. Je zingt een paar maanden mee, geeft een concert en daarna zit je nergens meer aan vast.”
Toch hopen zij dat mensen ook de waarde van een vereniging blijven zien.
“Een vereniging is veel meer dan samen zingen. Je leert elkaar kennen. Je leeft met elkaar mee. Je bouwt samen herinneringen op. Dat is minstens zo belangrijk.”
Je hoeft geen perfecte stem te hebben
Misschien is dat ook de reden waarom de bestuursleden graag één misverstand uit de wereld helpen.
“Veel mensen zeggen: ik kan niet zingen. Maar in een koor gaat het helemaal niet om de perfecte stem. Als je jezelf alleen hoort zingen, denk je misschien: moet dit nou? Maar zet vier sopranen, vier alten, vier tenoren of vier bassen bij elkaar en er ontstaat iets nieuws. Samen maak je een klank die niemand alleen kan maken.”
Na afloop van het festival bleef vooral dat gevoel hangen. Niet alleen omdat de zaal vol zat.
Niet alleen omdat de optredens succesvol waren. Maar omdat muziek opnieuw liet zien wat een vereniging kan betekenen voor een dorp en voor een gemeenschap.
Of zoals één van de bestuursleden het mooi samenvat:
“Je kunt moe naar een repetitie gaan en denken dat je liever thuis op de bank was gebleven. Maar als je weer naar huis gaat, ben je opgeladen. Dat is de kracht van samen zingen.”