Pavane (G.Faure, 1845-1924,opus50) Femmes (sopr)C’est Lindor! c’est Tircis!c’est tous nos vainqueurs!Hommes (bas)C’est Myrtil! c’est Lydé!les reines de nos cœurs !Femmes (alt)Comme ils sont provocants,comme ils sont fiers toujours!Tous (allen)Comme on ose régnersur nos sorts et nos jours!Hommes (ten)Faites attention!Observez la mesure!Femmes (sopr)Ô la mortelle injure!Hommes (ten)La cadence est moins lente!Et la chute plus sûre!Femmes (alt)Nous rabattrons bien leurs caquets!Hommes (bas)Nous serons bientôt leurs laquaisFemmes (alt)Qu’ils sont laids!Hommes (ten)Chers minois!Femmes (sopr)Qu’ils sont fols!Hommes (bas)Airs coquets!Hommes (ten/bas)Et c’est toujours de même!Et c’est ainsi toujours!TousOn s’adore! on se hait!on maudit ses amours!Hommes (ten)Adieu Myrtil! Églé! Chloé!Demons moqueurs!Femmes (alt)Adieu donc et bons joursaux tyrans de nos cœurs!TousEt bons jours!

Pavane Vrouwen (sopr)Kijk, daar is Lindor! Daar is Tircis!Onze grote veroveraars!Mannen (bas)Kijk Myrtil! En Lydia!Onze hartedieven!Vrouwen (alt)Kijk hoe ze ons uitdagen,Met hun eeuwige trots! AllenHoe durven ze over ons lot enonze dagen te beschikken!Mannen (ten)Dames, opletten!Blijf in de maat!Vrouwen (sopr)Wat een dodelijke belediging!Mannen (ten)Het ritme is vlugger!Ze zullen zeker voor ons vallen!Vrouwen (alt)We krijgen ze wel stil!Mannen (bas)We zullen snel hun slaven zijn!Vrouwen (alt)Wat zijn ze lelijk!Mannen (ten)Mooi snuitje!Vrouwen (sopr)Wat een stumpers!Mannen (bas)En zo koket!Mannen (ten/bas)Altijd hetzelfde liedje!Zal altijd zo blijven!AllenWe houden van elkaar, we haten elkaar!We verwensen onze geliefden!Mannen (ten)Vaarwel, Myrtil, Eglé, Chloé,Spotduiveltjes!Vrouwen (alt)Vaarwel dan, en tot ziens kwelgeesten van ons hart!AllenTot ziens!

Faure schreef zijn Pavanne oorspronkelijk voor een instrumentale besetting van 10 blazers, plus strijkorkest. Pas in tweede instantie herschreef hij het werk voor koor met orkest, waarbij hij gebruik maakte van een tekst van Robert de Montesquiou-Fezensac (1855–1921) Dit was een neef van Faure’s beschermvrouwe, gravin Elisabeth Greffuhle, De weinig pretentievolle tekst gaat over het eeuwige spanningsveld tussen mannen en vrouwen, vertelt van ontluikende en tanende liefde en heeft hier en daar humoristische trekjes. Van het stuk bestaan erg veel arrangementen. Het is dan ook een mooie en toegankelijke melodie.