Cantique de Jean Racine  Gabriel Faure

Jean Racine (1639 – 1699) was een beroemd schrijver van tragedies, maar ook van hymnen en cantiques (lofzangen). Door zijn opvoeding in het Jansenistische klooster van Port-Royal, is hij ervan overtuigd dat genade een gave van God is, die iedereen kan ontvangen, onafhankelijk van zijn eigen prestaties. Die genade vraagt hij dan ook, in dit lied, voor het volk dat zijn God eer bewijst. Zijn taalgebruik is typisch zeventiende-eeuws,  en daardoor moeilijk te volgen.

Frans:

Verbe, égal au Très-Haut,
notre unique espèrance,
Jour éternel de la terre
et des cieux;
De la paisible nuit
nous rompons le silence,
Divin Sauveur,
jette sur nous les yeux!

Répands sur nous le feu
de ta grâce puissante, 
Que tout l’enfer fuie
au son de ta voix; 
Dissipe le sommeil
d’une âme languissante,
Qui la conduit à l’oubli
de tes lois! 

O Christ soit favorable
à ce peuple fidèle 
Pour te bénir maintenant rassemblé.
Reçois les chants qu’il offre
à ta gloire immortelle, 
Et de tes dons qu’il
retourne comblé!

Nederlands:

Woord, gelijk aan de Allerhoogste,
onze enige hoop,
Eeuwig licht van de aarde
en de hemelen,
Wij verbreken de stilte
van de vredige nacht,
Goddelijke Redder,
werp uw blik op ons,

Verspreid het vuur
van Uw machtige gratie,
Moge de hele hel vluchten
bij het geluid van Uw stem;
De slaperigheid verdrijven
van een smachtend hart,
Wat leidt tot het vergeten
van uw wetten vergeten worden.

O Christus, wees gunstig
aan dit trouwe volk
dat nu is verzameld om U te loven.
Ontvang de liederen die het U aanbiedt
tot Uw onsterfelijke glorie
laat het verzadigd van Uw gaven terugkeren.